Kinesiotaping zwany także plastrowaniem dynamicznym, to jedna z metod terapeutycznych wykorzystywanych przez fizjoterapeutów. Jest to oklejanie specjalnymi, elastycznymi taśmami ściśle określonych obszarów ciała. Koncepcja ta została szczególnie mocno spopularyzowana w ciągu ostatnich 10 lat, jej twórcą jest japoński chiropraktyk dr Kenzo Kase, który opracował materiał do produkcji taśm oraz sposoby aplikacji, uwzględniając różne dysfunkcje, nie tylko w obrębie narządu ruchu, ale również układu limfatycznego, czy możliwości wykorzystania w terapii blizn. 

Kinesiotaping, mimo braku jakichkolwiek substancji chemicznych, farmakologicznych, które miałyby przenikać przez skórę, wykazuje niezwykle korzystne, udokumentowane licznymi publikacjami działanie. Efekt bardzo często jest natychmiastowy. Oczywiście proces leczenia wymaga wielu różnych środków i nie należy traktować tej metody jako panaceum na wszystkie problemy narządu ruchu, ale warto mieć na uwadze, że kinesiotaping jako jedna z nielicznych technik pozwala szybko pozbyć się bólu lub przynajmniej go zredukować. 

Metoda kinesiotapingu jest skuteczna w przypadku bardzo wielu schorzeń i przypadłości o charakterze zarówno ostrym, jak i przewlekłym. Jej zastosowanie nie ogranicza się jedynie do obszaru narządu ruchu.

Wskazania do kinesiotapingu to :

  • urazy i kontuzje typu naderwanie mięśnia, skręcenie stawu (np. skręcenie kostki),
  • wady kręgosłupa i klatki piersiowej,
  • zespoły bólowe kręgosłupa i kończyn (np. kinesiotaping kolana, barku i szyi),
  • dolegliwości bólowe o podłożu zwyrodnieniowym,
  • obrzęki limfatyczne, np. u kobiet po mastektomii (tzw. taping limfatyczny),
  • porażenie nerwu twarzowego,
  • zaburzenie połykania,
  • występowanie rozległych siniaków spowodowanych urazem,
  • terapia blizn,
  • wady ustawienia stóp,
  • pomocniczo – w obniżonym napięciu mięśniowym